Kreatywny polonista

Rocznica odzyskania niepodległości to jedno z najważniejszych świąt w kalendarzu szkolnym, ponieważ kształtuje postawy patriotyczne i uczy szacunku do historii ojczystej. Wpisuje się zatem nie tylko w rozwijanie kompetencji kluczowych, ale przede wszystkim w realizację założeń polityki oświatowej państwa. O różnych pomysłach na świętowanie Dnia Niepodległości pisałam już tutaj , tutaj i jeszcze tutaj . Na podanych stronach znajdziecie nie tylko opisy uroczystości szkolnych, ale też gotowe pomysły na lekcje otwarte i pokazowe, gry edukacyjne i wieczory filmowe. W mojej szkole niemalże od piętnastu lat z okazji Narodowego Święta Niepodległości odbywa się uroczysta akademia o randze powiatowej, w której uczestniczą władze powiatowe i miejskie oraz społeczność szkolna. Przygotowanie co roku nowego scenariusza, utrzymującego wysoki poziom, to trudne wyzwanie, dlatego zawsze pod uwagę fakt, by był on przygotowany tak, aby młodzież licealna  zainteresowała się tym, co dzieje się ...

Strategia Walta Disney'a to n arzędzie z zakresu coachingu, które z powodzeniem można wykorzystać podczas lekcji języka polskiego w szkole ponadpodstawowej lub w ostatnich klasach szkoły podstawowej. Każdorazowo służy ono do poszukiwania kreatywnych rozwiązań oraz pozwala  spojrzeć na zagadnienie z trzech różnych perspektyw - Marzyciela, Realisty i Krytyka. Technika ta może zostać wykorzystana podczas omawiania wielu utworów literackich. Omówię ją w oparciu o "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego. Poniżej podam też problemy, pojawiające się w innych tekstach literackich, które można omówić w oparciu o strategię Walta Disneya. Zadaniem uczniów będzie rozważyć problem, dlaczego w "Weselu" nie doszło do powstania i nie udało się odzyskać upragnionej wolności. Zajęcia odbywają się w auli szkolnej, gdyż jest tam dużo miejsca. W trzech różnych punktach sali kotwiczę stany, czyli umiejscawiam grupy. N a kartkach mam przygotowane pytania dla wszystkich grup....

Zastanawialiście się jaką rolę w nauczaniu pełni opowiadanie? Powszechnie wiadomo, że jeśli opowiada nauczyciel to uczniowie szybko się nudzą, ponieważ jest to metoda typowo podawcza. Dlatego w arto to zmienić. Pomysł, który przyszedł mi do głowy opiera się na opowiadaniu. Czynią to jednak uczniowie.  Potrzebne nam będą kolorowe kartki lub guziki. Mogą być to także plastikowe nakrętki w różnych barwach. Inwencja twórcza leży po stronie nauczyciela. Nasze pomoce dydaktyczne to losy dla uczniów. Na początku lekcji prosimy, by każdy wylosował sobie dowolną ilość losów. Nie zdradzamy jednak do czego one posłużą.  Gdy wszyscy uczniowie wylosują, informujemy ich, że każdy los to jedna informacja na temat treści lektury. Teraz z pewnością słychać jęk zawodu tych, którzy wylosowali więcej. Dodajemy także, że informacja podana raz, nie może się powtórzyć. Zadaniem uczniów jest pochwalić się, wykazać znajomością lektury, dlatego taką formę zajęć możemy zastosować zarówno na pie...

Skończył się wrzesień, zatem można zacząć systematycznie przyzwyczajać uczniów ostatnich klas szkół podstawowych i ponadpodstawowych do przygotowywania się do egzaminów. Jakiś czas temu wpadłam na pomysł zaproponowania moim maturzystom założenia portfolio. Pomysł oparłam na teczce motywów, o której pisałam  tutaj . Postanowiłam go jednak nieco zmodyfikować i urozmaicić, a także poprawić to, co się nie sprawdziło. Portfolio to metoda, która polega na zbieraniu przez ucznia informacji na określony temat i gromadzeniu ich w teczce. Dzięki niej uczniowie doskonalą swoje umiejętności korzystania z różnych źródeł, gromadzenia potrzebnych informacji, selekcjonowania ich i przetwarzania. Dodatkowo metoda ta uczy samodzielnej i systematycznej pracy. ETAPY PRACY NAD PORTFOLIO: 1. WSTĘPNY - zapoznanie uczniów z zasadami tworzenia portfolio, określenie czasu pracy i rodzaju gromadzonych materiałów oraz omówienie kryteriów oceniania; 2. ZASADNICZY - poszukiwanie, gromadzenie i po...

Dziś krótko o ostatnim pomyśle. Za oknem pochmurno i dżdżysto, więc aura sprzyja omówieniu wiersza Leopolda Staffa "Deszcz jesienny".  Zawsze zostawiam sobie ten tekst właśnie na taką porę, by wprowadzić uczniów w odpowiedni nastrój. Taki jest też temat naszych zajęć: Sposoby tworzenia nastroju w wierszu L. Staffa "Deszcz jesienny". Dzień przed lekcją proszę uczniów, by przynieśli trzy różne liście znalezione w drodze do szkoły - to budzi ogólne zaskoczenie i poruszenie. Na następnej lekcji, o dziwo, wszyscy są przygotowani i mają liście na ławkach. Widać, że chcą się nimi pochwalić. Pokazują i dyskutują o nich. Aż trudno uwierzyć, że to licealiści!   Na początku proszę, by zamknęli oczy i się odprężyli. Gdy panuje cisza, zaczynam czytać wiersz Staffa. Wyraźnie akcentuję wszystkie fragmenty, w których pojawia się instrumentacja głoskowa. Staram się czytać sennie i monotonnie. Następnie wszyscy razem, głośno czytamy fragment wiersza. Rozmawiamy o jego ryt...