Kreatywny polonista

Od lat szukam ciekawych pomysłów na pracę z lekturą, dzięki którym uczniowie mogą wyjść poza schemat: test, kartkówka, prezentacja, karta pracy. Z moją klasą trzecią kończę omawiać "Wesele" Stanisława Wyspiańskiego. Przy tej okazji chętnie wracam do moich wcześniejszych pomysłów, które też modyfikuję. Na przykład tę lekcję o relacjach  uatrakcyjniłam wykorzystaniem teatrzyku kamishibai. Natomiast kilka dni temu do głowy przyszedł mi pomysł gry detektywistycznej. Tak narodziły się Tajne Akta Bronowickie  - gra inspirowana mechaniką śledztw, podczas której uczniowie wcielają się w rolę komisji badającej jedną z największych zagadek polskiej literatury: Kto naprawdę zgubił Polskę w „Weselu”? Tradycyjne pytanie o zgubiony złoty róg jest jedynie punktem wyjścia do znacznie głębszej refleksji o zmarnowanej szansie. To właściwie lekcja interpretacji ukryta pod płaszczem śledztwa. Cele gry: analiza symboli, interpretacja znaczeń zjaw, dostrzeganie związków między bohaterami...

Od lat w swojej pracy dbam u uczniów o rozwój samodzielności i odpowiedzialności za własną naukę.  Uważam, że to sposób przygotowania uczniów do samodzielnej pracy na studiach. Z tego też powodu nieustannie szukam nowych rozwiązań. Ostatnio do głowy przyszedł mi taki pomysł. Na początku marca moi uczniowie napiszą próbną maturę z języka polskiego. Zamierzam sprawdzić ją jednak inaczej niż dotychczas. Od lat uczę pisania wypowiedzi argumentacyjnej w formule maturalnej. Poprawiam. Zaznaczam. Komentuję. Tłumaczę. Piszę rozwinięte informacje zwrotne. Tym razem zadam uczniom pytanie: Czy naprawdę uczą się pisać, wyciągając wnioski z moich komentarzy? Matura będzie egzaminem z wiedzy, ale jeszcze bardziej z samodzielności, dojrzałości i odpowiedzialności. Podczas niej nikt nie dopisze wskazówki na marginesie, nikt nie wyjaśni, „dlaczego tylko 7 punktów za argumentację”. Dlatego tym razem oddam prace inaczej. Uczniowie nie otrzymają prac z opisową informacją zwrotną od razu. Dostaną pracę...