Kreatywny polonista

Zastanawialiście się jaką rolę w nauczaniu pełni opowiadanie? Powszechnie wiadomo, że jeśli opowiada nauczyciel to uczniowie szybko się nudzą, ponieważ jest to metoda typowo podawcza. Dlatego w arto to zmienić. Pomysł, który przyszedł mi do głowy opiera się na opowiadaniu. Czynią to jednak uczniowie.  Potrzebne nam będą kolorowe kartki lub guziki. Mogą być to także plastikowe nakrętki w różnych barwach. Inwencja twórcza leży po stronie nauczyciela. Nasze pomoce dydaktyczne to losy dla uczniów. Na początku lekcji prosimy, by każdy wylosował sobie dowolną ilość losów. Nie zdradzamy jednak do czego one posłużą.  Gdy wszyscy uczniowie wylosują, informujemy ich, że każdy los to jedna informacja na temat treści lektury. Teraz z pewnością słychać jęk zawodu tych, którzy wylosowali więcej. Dodajemy także, że informacja podana raz, nie może się powtórzyć. Zadaniem uczniów jest pochwalić się, wykazać znajomością lektury, dlatego taką formę zajęć możemy zastosować zarówno na pie...

Skończył się wrzesień, zatem można zacząć systematycznie przyzwyczajać uczniów ostatnich klas szkół podstawowych i ponadpodstawowych do przygotowywania się do egzaminów. Jakiś czas temu wpadłam na pomysł zaproponowania moim maturzystom założenia portfolio. Pomysł oparłam na teczce motywów, o której pisałam  tutaj . Postanowiłam go jednak nieco zmodyfikować i urozmaicić, a także poprawić to, co się nie sprawdziło. Portfolio to metoda, która polega na zbieraniu przez ucznia informacji na określony temat i gromadzeniu ich w teczce. Dzięki niej uczniowie doskonalą swoje umiejętności korzystania z różnych źródeł, gromadzenia potrzebnych informacji, selekcjonowania ich i przetwarzania. Dodatkowo metoda ta uczy samodzielnej i systematycznej pracy. ETAPY PRACY NAD PORTFOLIO: 1. WSTĘPNY - zapoznanie uczniów z zasadami tworzenia portfolio, określenie czasu pracy i rodzaju gromadzonych materiałów oraz omówienie kryteriów oceniania; 2. ZASADNICZY - poszukiwanie, gromadzenie i po...

Dziś krótko o ostatnim pomyśle. Za oknem pochmurno i dżdżysto, więc aura sprzyja omówieniu wiersza Leopolda Staffa "Deszcz jesienny".  Zawsze zostawiam sobie ten tekst właśnie na taką porę, by wprowadzić uczniów w odpowiedni nastrój. Taki jest też temat naszych zajęć: Sposoby tworzenia nastroju w wierszu L. Staffa "Deszcz jesienny". Dzień przed lekcją proszę uczniów, by przynieśli trzy różne liście znalezione w drodze do szkoły - to budzi ogólne zaskoczenie i poruszenie. Na następnej lekcji, o dziwo, wszyscy są przygotowani i mają liście na ławkach. Widać, że chcą się nimi pochwalić. Pokazują i dyskutują o nich. Aż trudno uwierzyć, że to licealiści!   Na początku proszę, by zamknęli oczy i się odprężyli. Gdy panuje cisza, zaczynam czytać wiersz Staffa. Wyraźnie akcentuję wszystkie fragmenty, w których pojawia się instrumentacja głoskowa. Staram się czytać sennie i monotonnie. Następnie wszyscy razem, głośno czytamy fragment wiersza. Rozmawiamy o jego ryt...

Ponad rok temu, w jednym z pierwszych wpisów na blogu, pisałam o " Ferdydurke ". W tym roku przyszedł mi do głowy nowy pomysł na omówienie tej wybitnej, a jednocześnie trudnej dla młodzieży powieści. Trzygodzinne zajęcia opierają się na dwóch metodach: na metaplanie oraz technice 635. Z racji tego, że metaplan jest metodą powszechnie znaną nauczycielom, skupię się na technice 635, która opiera się na burzy mózgów. Liczby zawarte w nazwie są kluczowe dla jej zrozumienia, ponieważ każda ma określone znaczenie: 6 oznacza ilość uczestników 3 to ilość pomysłów do wymyślenia 5 czas przewidziany na realizację zadania Uczestnicy w ramach omawianej techniki otrzymują kartkę ze sprecyzowanym problemem. Każdy z 6 uczestników na swoim formularzu zapisuje 3 rozwiązania w ciągu 5 minut , następnie przekazuje go osobie siedzącej po jego prawej stronie, otrzymując jednocześnie inny, na którym zapisuje kolejne 3, niepowtarzające się pomysły. Gdy każdy uczestnik dopisze 3 p...

Początek roku szkolnego zbliża się wielkimi krokami. W grupach dla polonistów nauczyciele coraz częściej szukają nowych inspiracji, dlatego chętnie podzielę się z Wami pomysłem, który zrodził się w mojej głowie jakiś czas temu, dojrzewał, by wreszcie ujrzeć światło dzienne. Przed lekcją na drzwiach do sali przywieszamy kartkę z napisem: "ROZWIĄŻ MNIE..." oraz dowolną zagadkę logiczną, odpowiednią do wieku naszych uczniów. Polecam stronę adonai.pl Zagadkę możemy także zastąpić stworzonym przez siebie rebusem.  Tutaj znajdziecie prosty generator rebusów, dzięki któremu w łatwy sposób możecie przekształcić zdanie na zagadkę. Pod zagadką przyklejamy kolejną kartkę z napisem: CIĄG DALSZY NASTĄPI... Ciekawym rozwiązaniem są też zagadki z ukrytą odpowiedzią. Na poniższe zdjęcie natrafiłam w Internecie i od razu pomyślałam, że to niezły pomysł, który można wykorzystać na pierwsze spotkanie z uczniami. Z pewnością skłonieni ich to do myślenia, zastanowienia się oraz rozbudzi w ...

Dwudziestolecie międzywojenne to jedna z moich ulubionych epok. Rozczytuję się w Gombrowiczu i Schulzu, bawi mnie kabaret Skamandrytów, chętnie słucham muzyki tego okresu i nieustannie podziwiam modę, maniery, klasę, i styl ludzi żyjących w tym czasie.  Mój zachwyt staram się przekazać uczniom i gdy tylko jest to możliwe, przenoszę ich w lata dwudzieste. przykładem na to jest spektakl prowadzonego przeze mnie koła teatralnego "w ZANadrzu" "kandydatki na żonę" w stylizacji z tamtego okresu. Uważam też, że literatura drugiej dekady jest trudna i niezrozumiała dla uczniów, wymaga od nich zaangażowania intelektualnego, dlatego dobrze jest wprowadzenie do epoki zrobić w sposób ciekawy i intrygujący. Myślę, że taki jest mój najnowszy pomysł, który zamierzam zrealizować w najbliższym czasie. Na kilka dni przed lekcją proszę uczniów, by wykazali się kreatywnością i przebrali się w stroje z epoki, o które sami zadbają. Celem tego jest wprowadzenie w odpowiedni...

Kilka dni temu obchodziliśmy 75 rocznicę wybuchu powstanie warszawskiego. Zainspirowała mnie ona do opracowania lekcji języka polskiego poświęconej powstaniu. Co roku poruszam ten temat w klasie maturalnej, jednak postanowiłam, że w tym roku zrobię to nieco inaczej. Powstanie warszawskie to najbardziej kontrowersyjny zryw narodowy w naszej historii, dlatego co roku przy okazji rocznicy historycy rozważają jego zasadność. Pomyślałam, że warto to wykorzystać podczas lekcji języka polskiego. Poszperałam nieco w Internecie i trafiłam na YouTube na kanał "Historia Bez Cenzury". Jego autorem jest historyk Wojciech Drewniak, który w sposób niekonwencjonalny, a jednocześnie rzetelny przedstawia losy naszego kraju. W odcinku "Powstanie Warszawskie. Historia Bez Cenzury" przybliża nieco mniej znane aspekty tego zrywu. Nie ocenia jego zasadności, ale zwraca uwagę na kwestie, które mogą nam pomóc omówić motyw powstania warszawskiego w literaturze i kulturze. Dwugodzinn...