Od lat w swojej pracy dbam u uczniów o rozwój samodzielności i odpowiedzialności za własną naukę. Uważam, że to sposób przygotowania uczniów do samodzielnej pracy na studiach.
Z tego też powodu nieustannie szukam nowych rozwiązań. Ostatnio do głowy przyszedł mi taki pomysł. Na początku marca moi uczniowie napiszą próbną maturę z języka polskiego. Zamierzam sprawdzić ją jednak inaczej niż dotychczas.
Od lat uczę pisania wypowiedzi argumentacyjnej w formule maturalnej. Poprawiam. Zaznaczam. Komentuję. Tłumaczę. Piszę rozwinięte informacje zwrotne.
Tym razem zadam uczniom pytanie:
Czy naprawdę uczą się pisać, wyciągając wnioski z moich komentarzy?
Matura będzie egzaminem z wiedzy, ale jeszcze bardziej z samodzielności, dojrzałości i odpowiedzialności. Podczas niej nikt nie dopisze wskazówki na marginesie, nikt nie wyjaśni, „dlaczego tylko 7 punktów za argumentację”.
Dlatego tym razem oddam prace inaczej. Uczniowie nie otrzymają prac z opisową informacją zwrotną od razu. Dostaną pracę z zaznaczonymi błędami, punkty przyznane zgodnie z kryteriami CKE oraz kartę autorefleksji. Zamiast mojej analizy będą musieli dokonać swojej. Przez krótką chwilę wcielą się w rolę egzaminatora.
W tym celu rozdam uczniom karty analizy i poproszę, by sami przeanalizowali swoją pracę:
1. W którym kryterium straciłem najwięcej punktów?
2. Czy rozumiem dlaczego?
3. Który fragment napisałbym dziś inaczej?
4. Co konkretnie poprawię następnym razem?
W ten sposób zastosuję dojrzalszą wersję oceniania kształtującego. Nie polega ono bowiem na tym, że nauczyciel mówi wszystko, a na tym, że uczeń zaczyna widzieć sam.
Tak będzie wyglądała karta autorefleksji, z której skorzystamy (fragment):
AUTOREFLEKSJA - WYPOWIEDŹ ARGUMENTACYJNA
Imię i nazwisko: ___________________________
Temat pracy: _______________________________
Liczba punktów: ______ / ______
CZĘŚĆ I – ANALIZA KRYTERIÓW (wg CKE)
Kryterium
Moje punkty
Czy rozumiem, dlaczego?
Realizacja tematu
Argumentacja
Kompozycja
Styl
Spójność
Poprawność językowa
Zapis (ortografia i interpunkcja)
CZĘŚĆ II – DIAGNOZA
Najmocniejszy element mojej pracy.
Najwięcej punktów straciłem w obszarze…
Fragment, który dziś napisałbym inaczej (oryginał + poprawiona wersja).
Co poprawiłem i dlaczego?
Informacja zwrotna dla mnie:
CZĘŚĆ III – CEL
Mój jeden konkretny cel do poprawy.
Po tej części uczniowie otrzymają informacje zwrotne przygotowane na oddzielnych kartkach przeze mnie do porównania ze swoimi. Po zapoznaniu się z nimi przyjdzie czas na ewentualne pytania i wyjaśnienia z mojej strony.
W zadaniu tym nie chodzi o to, żeby uczeń wiedział nad czym musi popracować, by napisać lepiej i zdobyć więcej punktów. Zależy mi, by uczniowie przestali walczyć z oceną, zaczęli analizować kryteria i pytać: „Co zmienić, żeby było lepiej?”, a przede wszystkim, by uczyli się pracy z błędem.
Agata Karolczyk-Kozyra
Kreatywny polonista
Komentarze
Prześlij komentarz